دوست دارم بی نهایت

یه جورایی خیلی دلتنگتم عروسکم

الان ۱۰ روزه که ندیدمت

خیلی بهت عادت کردم

همه زندگیم شدی

لحظه به لحظه مثل خون تو رگهام در جریانی

نمیتونم بدون یاد تو زندگی کنم

تو عشقمی همه وجودمی

دوست دارم باربی جونم دیونه وار میپرستمت

شبي
از پشت يك تنهايي نمناك و باراني

تو را با لهجه گل هاي نيلوفر صدا كردم

تمام شب براي با طراوت ماندن

باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم

پس از يك جست وجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس

تو را از بين گل هايي كه در تنهاييم روييدند با حسرت جدا كردم

و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي:

دلم حيران و سرگردان چشمانيست رويايي و من

تنها براي ديدن زيبايي آن چشم تو را در دشتي

از تنهايي و حسرت رها كردم.

اين بود آخرين حرفت و رفتي...!

و من بعد ار عبور تلخ و غمگينت

چشم هايم را به روي اشكي از جنس غروب ساكت و نارنجي

خورشيد وا كردم.

نمي دانم چرا رفتي...؟

نمي دانم چرا...؟

شايد خطا كردم و تو بي آن كه فكر غربت چشمان من باشي

نمي دانم كجا...؟

تا كي...؟

براي چه...؟

ولي رفتي و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد و بعد از

رفتنت يك قلب دريايي ترك برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاكستري گم شد

و گنجشكي كه هر روز از كنار پنجره با مهرباني دانه بر مي داشت

تمام بالهايش غرق در اندوه غربت شد

و بعد از رفتنت آسمان چشم هايم خيس باران بود

و بعد از رفتنت انگار كسي حس كرد

من بي تو تمام هستم از دست خواهد رفت

كسي حس كرد من بي تو هزاران بار در لحظه خواهم مرد

و بعد از رفتنت درياچه بغضي كرد

كسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد

و من با آن كه مي دانم تو هرگز ياد مرا با عبور خود نخواهي برد

هنوز آشفته چشمان زيباي توام
برگرد...

برگرد و ببين كه سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

و بعد از اين همه طوفان و وهم و پرسش و ترديد كسي از پشت

قاب پنجره آرام و زيبا گفت:

تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو :

كه در راه عشق و انتخاب آن خطا كردم

و من در حالتي ما بين اشك و حسرت و ترديد

كنار انتظاري كه بدون پاسخ و سرد است

در امواج پاييزي ترين ويراني يك دل

ميان غصه اي از جنس بغض كوچك يك ابر

نمي دانم چرا...؟

شايد به رسم عادت پروانگي مان باز براي

شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت

دعا كردم.....

من تو را دوست دارم از زبانت از نگاهت سوگند به شبانت به گیسوانت به کمان ابرووانت به دو چشم همیشه گریانت به نوای تارو چنگت به جهان آب ورنگت تو را از جان می پرستم.

اما حیف که که حالا از تو دورم افتاده ام و دیگر نمی توانم آن دستهای زیبا ی تو را نوازش کنم و بوسه بر آنها بزنم از راهی دور دستهایت را به رسم عشق می فشارم تا زمانی که سخنی از عشق بر زبان آوری.

من هنوز وفادارو تو هنوز چشم انتظاری من برا بغض صدای تو دلتنگم و برای چشمان تو میمیرم من تو را با عشق لمس می کنم و با تو به گذشت زمان عشق می ورزم و بی تو به گذشت زمان افسوس می خورم و هنوز با اندوخته هایی از عطر شانه های تو تنفس می کنم.

بیا به چشمانت بگو اینقدر بی امان اشک نریزد به دلت بگو چون بید نلرزد هنوز کسی هست که زیر بال آرزوهایت را بگیرد.و امید را که سر بر دیواره بی کسی گذاشته تسلی دهد.باید قبول کنیم که عشق یعنی انتظار و غم قانون عشق است

هجران تو جانم را می فرساید.من همیشه برای تو می نویسم تو که بهانه تمام اشکهای منی
عزیزم من فدای توام خاکه پای توام و باز می گویم دوستت دارم 

^{به سوی تو....}

من / عشق

پاك                  يعني

سرزمين                      لحظه

يعني                                 بيداد

عشق                                     من

باختن                                                            عشق

جان                                                                          يعني

زندگي                                                                               ليلي و

قمار                                                                                  مجنون

در                       عشق يعني ...           شدن

ساختن                                                                                   عشق

دل                                                                                       يعني

كلبه                                                                           وامق و

يعني                                                                      عذرا

عشق                                                              شدن

من                                     عشق

فرداي                                يعني

كودك                          مسجد

يعني               الاقصي

عشق /  من

عشق                                       آميختن                                           افروختن

يعني                              به هم        عشق                             سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                        كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                    بيشمار

عشق                                     من

يعني                             الاسرار

كلبه                    مخزن

 دلم میخواد از تو بگم تو ای عزیز موندنی

 توئی که انتظار تو شده برام همیشگی

 عزیز من ای تنها عشق من میخوام برات از تو بگم

 از یادگاریهای قشنگی که برام جا گذاشتی همونهائی رو میگم که موقع رفتن بی صدات یادت

 رفت با خودت ببریشون من از تو یادگاری یه دل شکسته دارم ..یه غرور زخمی  ..

  یه دنیا تنهائی ...یه دریا دلتنگی.. یه آسمون بی قراری

  هنوزم منتظرم نمیخوام  نبودنت رو باور کنم آخه خیلی زود بودنت رو باور کرده بودم

  ماه من بالهای من دیگه قدرت رسیدن بهت رو ندارن منتظرم کاش اینبار تو بیای سراغم

  یه روزی فکر میکردم اگه بدونی عاشقتم  همیشه با من میمونی یادته میگفتی اگه یه روزی

  عاشقت بشم از خوشحالی بال در میاری ......

           حالا که مطمئنی من عاشقم چی شد تنهام گذاشتی ؟ 

 و اینبار

من عاشق ترین خواهم مان تا ابد

برای تو برای خودم

زندگی کردن در کنار تو زیباست

با من بمون تا نهایت

دوست دارم

دوست دارم زیاد تاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

ذوست دارم ها

امروز خیلی دلم هواتو کرده

آخه نتونستیم با هم باشیم

یه روز جمعه

که خیلی دلتگت شدم

کاش مثل هفته پیش میشد

زندگیم بدون تو بی معنا شده

من نشاني از تو ندارم، اما نشاني ام را براي تو مي نويسم:

هیچ کس مثل من و تو جفت هم نیمه هم نیست

                         نباید بین من و تو نفسی فاصله باشه

                                        وقتی میتونه جدایی قصه تنهایی باشه

                                                     بیا تا با هم بسازیم خونه عشقمونو

                                                                  باز کنیم پنجرهاشو رو به مهتاب و ستاره

                                                         منو تو باهم میتونیم پلی تا خورشید بسازیم

                                                 تا به فردایی دوباره شبو یکنفس بتازیم

                                        چرا دور از همدیگه باشیم وقتی تنهایی عذابه

                            وقتی لحظه دیدار واسمون تنها آرزویه

                     هیچکی مثل منو تو زنده در زنده در هوای هم نیست

عاشقانه میپرستمت

دوست دارم عزیزم اینارو مینویسم که باورت بشه همه وحودمی

دلم میخواد که همیشه با من باشی با من بمونی برای من باشی

همه وجودمو خون تو رگهامو چشامو با عشق تقدیمت میکنم

دیونه وار دوست دارم عروسکم

************

*******

****

**

*

اي خدا كي ميشه روزي كه بدون واهمه

بتونم عشقمو فرياد بزنم بين همه

بگيرم دستاي گرمشو تو دستام هميشه

بدونم دلم ديگه هم سفر تنهاييشه

نزنه شور جدايي دله تنگ و بي قرار

لحظه ديدن روي ماه اون گله بهار

مثه پروانه كه گرد گل همش پر ميزنه

دله تنگم نمي تونه از نگاش دل بكنه

بدوزم چشمامو تو چشماي پاك و بي رياش

بخونم راز قشنگ عشقو از تويه چشاش

بزنم بوسه به اون لبهايي كه دلم ميخواد

بدونه آرزومه فقط بهش خنده بياد

موهاي لطيفشو شونه كنم دونه دونه

بخونم ترانه مهر و وفا ، عاشقونه

بكنم زمزمه وقتي سر رو شونم ميزاره

عزيزت دوست داره ، بدون واست جون ميزاره